Tussenwervelschijfziekte
Tussenwervelschijven die vroeg verharden en het ruggenmerg in scheuren: pijn, wankel lopen of plotselinge verlamming — het klassieke spoedgeval van lange, laagbenige rassen.
De schijven tussen de wervels zijn schokdempers. Bij rassen die lang en laag gebouwd zijn verandert het gen voor korte poten ook het kraakbeen van die schijven, zodat ze al op jongvolwassen leeftijd degenereren in plaats van op hoge leeftijd. Een verharde schijf kan tijdens iets volstrekt gewoons omhoog het wervelkanaal in barsten: een sprong van de bank.
De signalen lopen van een opgetrokken, onwillige hond tot achterpoten die binnen enkele uren niet meer werken. Plotseling verlies van beweging is spoed, en het venster waarin een operatie het meest oplevert telt in uren, niet in dagen. Loopplanken, gewicht in de hand houden en trappen mijden zijn de dagelijkse versie van voorkomen.