Hokkaido
De berenhond van de Ainu, gebouwd voor diepe sneeuw.
Kerngegevens
| Grootte | Middelgroot · 46–52 cm |
| Gewicht | 20–30 kg |
| Levensverwachting | 12–15 jaar |
| Energie | Hoog — het uithoudingsvermogen van een jager, gefokt voor lange dagen in de kou |
| Verharen | Sterk in de rui — twee zware ruiperiodes per jaar |
| Vacht | Harde dubbele vacht · sesam, gestroomd, rood, zwart, zwart met tan of wit |
| Groep | Spitsen en oertypes (FCI-standaard nr. 261, Groep 5) |
| Herkomst | Hokkaido, Japan |
Raskenmerken
Vriendelijkheid
Verzorging
Brein
Karakter
De standaard vraagt om uithoudingsvermogen, een scherp beoordelingsvermogen en een hond die trouw, alert en moedig is. Dat is ongeveer wat eigenaren krijgen. Een Hokkaido hecht zich hard aan zijn mensen, houdt de hele dag bij waar iedereen in huis uithangt en heeft een mening over alles wat buiten de deur niet klopt. Hij werkt makkelijker met je mee dan een Shiba en is minder gereserveerd dan een Akita, maar het jagershoofd gaat nooit uit: herten, katten en kleine huisdieren gaan door voor wild, en een hond die gefokt is om een bruine beer aan te kijken in plaats van te wijken, doet ook geen stap terug als een grotere hond vervelend wordt. Hij is bovendien spraakzaam, met een oplopende huil die de buren leren herkennen. Krijgt hij te weinig beweging of staat hij hele dagen alleen thuis, dan glijdt hij af naar angstig gedrag, dwangmatig drinken of het slopen van dingen die geen voer zijn.
Gewoontes & eigenaardigheden
Sneeuw is waar hij tot rust komt
De standaard schrijft zijn bouw toe dat hij strenge kou en zware sneeuwval aankan, en dat is geen sierzin. De meeste Hokkaido's gaan gewoon in een sneeuwhoop liggen en blijven daar terwijl jij weer naar binnen loopt.
Zegt wat hij denkt
Dit is een prater: een blaf voor de pakketbezorger, een oplopende huil als hij iets wil, doorlopend commentaar op de tuin. Gehorige muren en een Hokkaido gaan slecht samen.
Wijkt geen centimeter
Hij is gefokt om een dier van een paar keer zijn eigen formaat vast te zetten en bezig te houden. Dat lef is indrukwekkend in de bergen en ongemakkelijk op het losloopveld.
Blijft in dezelfde kamer
Hij loopt met zijn gezin van kamer naar kamer mee en gaat liggen waar hij iedereen kan zien. De keerzijde: lange dagen alleen hakken er bij dit ras harder in dan bij de meeste spitsen.
Verzorging
| Beweging | Een tot twee uur echt werk per dag — wandelen in ruig terrein, hardlopen, speuren, sleeplijnwerk in het open veld. Waar herten of vee lopen, houd je hem aan de lijn; hier-komen concurreert met instinct en verliest meestal. |
| Vachtverzorging | Borstel de dubbele vacht wekelijks, en dagelijks tijdens de rui in voor- en najaar, wanneer de ondervacht er met plukken tegelijk uitkomt. Wassen is zelden nodig, en de harde bovenvacht laat modder vanzelf los. |
| Training | Belonend, kort en gevarieerd, vanaf de week dat de pup thuiskomt. Veel vroege socialisatie met mensen en honden telt hier zwaarder dan strak afgewerkte gehoorzaamheid; een Hokkaido die dat gemist heeft, blijft zijn leven lang wantrouwig. |
| Gezondheid | Laat vooral de ogen testen. Collie eye anomaly komt veel voor in het ras — volgens Amerikaans oogonderzoek uit 2011 is ongeveer een derde aangedaan en twee derde drager, al zien de meeste aangedane honden prima. Goede fokkers screenen daarnaast heupen en hart, en kijken in de familielijn naar epileptische aanvallen zonder aanwijsbare oorzaak. |
Veelgestelde vragen
Is een Hokkaido een verstandige eerste hond?
Voor de meeste beginnende eigenaren niet. Hij is niet moeilijk in de zin van agressief of onhandelbaar, maar hij komt met het jachtinstinct van een jager, echte verlatingsangst als hij te weinig te doen heeft, een luide stem en een uitgesproken mening over vreemde honden. Daar komt bij dat hij vaak terechtkomt bij mensen die in de buurt nauwelijks raskennis kunnen vinden om op terug te vallen. Wordt dit toch je eerste hond, reken dan op een trainer die met oerrassen overweg kan, regel de beweging voordat de pup er is, en wees eerlijk over hoeveel uur per dag hij alleen zal zijn.
Wat is het verschil tussen een Hokkaido, een Shiba en een Akita?
Werk en klimaat. De Shiba jaagde op klein wild en is de kleinste en meest op zichzelf van de drie. De Akita is een stuk groter en werd gehouden als waker en jager op groot wild. De Hokkaido zit er qua formaat tussenin en is gefokt om het in de sneeuw op te nemen tegen beren en herten. Dat zie je terug: meer uithoudingsvermogen dan een Shiba, meer gehechtheid aan zijn mensen, meer geluid, en een vacht die een Scandinavische winter als gewoon weer beschouwt.
Kun je er buiten Japan aan komen?
Met geduld. De twee Japanse behoudsverenigingen schrijven samen maar een paar honderd pups per jaar in, en daarbuiten telt het ras per land een handvol honden, dus de meeste nesten zijn vergeven voordat ze geboren zijn. Kopen betekent bijna altijd importeren of aansluiten bij een van de weinige Europese fokkers. Met wie je ook praat: vraag als eerste naar de DNA-uitslag voor collie eye anomaly van beide ouders.