BreedQuestRassenJachthondenBraque d'Auvergne
Delen
Braque d'Auvergne

Braque d'Auvergne

De zwart-witte staande hond uit de Cantal, die al galoppeerde voordat iemand standaarden opschreef.

In één oogopslag: De Braque d'Auvergne is de staande hond van de Cantal, in het Franse Massif Central, en zijn standaard noemt hem een zeer oud ras, al meer dan twee eeuwen aanwezig in de streek. Het is een middelgrote tot grote braque: reuen 57–63 cm met 60 als genoemd ideaal, teven 53–59 met 56 als ideaal, en ruwweg 22–28 kg volgens de rasliteratuur, want de standaard noemt geen gewicht. De bouw heeft stevig bot zonder zwaarte, gemaakt om een gelijkmatige, licht schommelende galop de hele dag vol te houden op moeilijk terrein. De vacht is zijn identiteitsbewijs: kort, glanzend en altijd zwart-wit, in twee erkende patronen die de standaard gespikkeld en geschimmeld noemt — het tweede draagt zoveel zwarte spikkeling dat de hond blauwgrijs oogt, en daar komt de bijnaam Bleu d'Auvergne vandaan. Het hoofd hoort zwart te zijn, bij voorkeur met een witte bles over de snuit. De FCI erkende het ras definitief op 30 juni 1955 en plaatst het in Groep 7, bij de continentale staande honden van het type braque, met werkproef. Thuis is hij, in de vier woorden van de standaard, zachtaardig, zeer aanhankelijk, intelligent en gehoorzaam.

Kerngegevens

GrootteMiddelgroot tot groot · 57–63 cm (reuen), 53–59 cm (teven)
Gewicht22–28 kg — rasliteratuur; de standaard noemt geen gewicht
Levensverwachting12–15 jaar — rasliteratuur, geen onderzoeksdata
EnergieHoog — minstens 2 uur per dag, met vrij rennen
VerharenMatig — korte vacht, één keer per week borstelen
VachtKort, glanzend, nooit hard · zwart met witte aftekeningen, gespikkeld of geschimmeld
GroepJachthonden · Continentale staande honden, type braque (FCI nr. 180, Groep 7)
HerkomstAuvergne (Cantal), Frankrijk
FCI-groep7 — Staande honden · FCI 180

Raskenmerken

Vriendelijkheid

Aanhankelijk met het gezin
Goed met kinderen
Goed met andere honden
Openheid naar vreemden

Verzorging

Verharing
Vachtonderhoud
Algemene gezondheid
Kwijlen

Brein

Trainbaarheid
Energieniveau
Blaffen
Probleemoplossend vermogen

De Braque d'Auvergne in cijfers

De meest gezochte cijfers van de Braque d'Auvergne — prijs, levensduur, gewicht, verharing en kleuren, op één plek.

Prijs

Minder gangbaar: reken op een wachtlijst en wat reizen naar een goede fokker, wat de prijs opdrijft. De vaste kosten lopen op: meer voer, hogere doseringen bij de dierenarts en een duurdere verzekering.

We noemen geen vast bedrag: de echte prijs hangt af van fokker, regio, bloedlijn en gezondheidstests — en uit het asiel kost hij een fractie van een fokkersnest. Adopteren is bijna altijd de goedkoopste route.

Levensduur
12–15 jaar — rasliteratuur, geen onderzoeksdata
Gewicht
22–28 kg — rasliteratuur; de standaard noemt geen gewicht
Formaat
Middelgroot tot groot · 57–63 cm (reuen), 53–59 cm (teven)
Verharing
Matig — korte vacht, één keer per week borstelen
Kleuren
Kort, glanzend, nooit hard · zwart met witte aftekeningen, gespikkeld of geschimmeld

Karakter

Zachtaardig, zeer aanhankelijk, intelligent en gehoorzaam: het gedragshoofdstuk van de standaard is vier bijvoeglijke naamwoorden lang, en het sluit af met de zin die er voor gezinnen toe doet — hij past zich goed aan het gezinsleven aan. Toch blijft het een hond van jagers. Dezelfde pagina vraagt om een krachtige neus en zegt dat de opvoeding vooral bestaat uit het ontwikkelen van zijn natuurlijke aanleg, wat in de praktijk betekent dat het voorstaan, het brede zoeken en de geurobsessie er al in zitten, en dat het jouw taak is ze ergens heen te laten. De rasliteratuur voegt twee eerlijke kanttekeningen toe die de standaard niet maakt: de Auvergne wordt langzaam volwassen, en hij praat graag mee — reken op commentaar wanneer hij opgewonden is of te weinig te doen heeft. Het is bovendien een gevoelige jachthond die werkt voor warmte en beloningen; bij een harde hand klapt hij dicht.

Goed om te weten: FCI-standaard nr. 180 — Groep 7, Sectie 1.1 Continentale staande honden, type braque, met werkproef, land van herkomst Frankrijk. De FCI erkende het ras definitief op 30 juni 1955; de geldende standaard verscheen op 24 maart 2004 en de officiële taal is Frans.

Gewoontes & eigenaardigheden

Zwart-wit, punt uit

De kleurparagraaf staat precies één patroon toe: zwart met witte aftekeningen, in twee erkende typen, gespikkeld of geschimmeld — en een keurmeester mag dat verschil niet gebruiken om twee honden van gelijke kwaliteit uit elkaar te houden. Geheel zwart, geheel wit, het ontbreken van spikkeling, tankleurige aftekeningen en een gloed van 'verbrand brood' zijn allemaal diskwalificerend, net als een ongepigmenteerde neus en gele 'roofvogelogen' of glasogen.

Geen hubertusklauwen, hoe dan ook

De standaard diskwalificeert de aanwezigheid van hubertusklauwen — en ook de sporen van hun verwijdering. De hond hoort met schone benen geboren te worden, en dat is zeldzame taal, zelfs onder de braques.

Oren laag en satijnzacht

Naar achteren aangezet en in rust hangend onder de lijn van neus naar oog, licht naar binnen gedraaid, afgerond aan de punt, en lang genoeg om, naar voren gelegd, de neuswortel te bereiken. De standaard noemt de oorlap soepel en licht satijnachtig; te hoog aangezet, te kort of gedraaid als een kurkentrekker telt als ernstige fout.

Een schommelende galop

Zijn gebruikelijke jachtgang is een gemiddelde galop, regelmatig en licht schommelend — de eigen woorden van de standaard — in een volgehouden ritme dat dezelfde tekst aanwijst als de bron van het beruchte uithoudingsvermogen van het ras. Dit is een hond gebouwd om de hele dag lange afstanden af te leggen op het moeilijkste terrein.

Gezondheid

Achter de Braque d'Auvergne zit geen rasbreed gezondheidsonderzoek, en de rasliteratuur meldt geen breed erkende rasspecifieke ziekte — het eerlijke advies is dus algemeen, geen ziektelijst. Koop je pup bij een fokker die test: de Franse genenpoel is klein, bij dit formaat is het de moeite waard om naar heupuitslagen te vragen, en een diepe, gezonde stamboom telt zwaarder dan een snel nestje. Twee alledaagse klussen doen het meeste werk. De oren zijn lang, laag aangezet en dichtgevouwen tegen elke luchtstroom, dus ze houden vocht vast en vragen wekelijks — en na elke dag in de dekking — een blik en een schoonmaakbeurt. En dit is een hond met een diepe borstkas die galoppeert: om maagtorsie te voorkomen, houd de maaltijden rustig en geef de maag de tijd om tot rust te komen rond zware inspanning. Houd hem slank en houd hem aan het werk, en de Auvergne is een kerngezonde hond.

Voeding

BewegingTwee uur per dag of meer, met echt vrij rennen. Dit is een staand ras dat met een werkproef wordt beoordeeld en gevormd is om van 's ochtends tot 's avonds over hard land te galopperen; jacht, veldwedstrijden, canicross of lange heuvelwandelingen zonder lijn passen allemaal. Zo'n goede neus heeft werk nodig — geurspellen tellen mee als werk.
VerzorgingEén sessie per week met een stevige borstel houdt de korte, glanzende vacht in orde, en het verharen blijft matig. Het echte onderhoud zit in de oren: lang, laag hangend en dichtgevouwen tegen elke luchtstroom, dus kijk er regelmatig in en maak ze schoon, zeker na een dag in de dekking.
TrainingDe standaard zegt dat de opvoeding vooral bestaat uit het ontwikkelen van zijn natuurlijke aanleg, en dat is ook de eerlijke methode: stuur het voorstaan en de neus in goede banen in plaats van ertegen te vechten. Houd de sessies kort, de beloningen echt en je handen zacht — dit is een gevoelig ras — en begin vroeg met het terugkomen, want volgens de rasliteratuur wordt hij langzaam volwassen.
GezondheidDe rasliteratuur meldt geen breed erkende rasspecifieke problemen, en achter de 12–15 jaar die meestal wordt genoemd zit geen rasbreed onderzoek. Buiten Frankrijk is de populatie klein, dus vraag fokkers naar heupuitslagen en de diepte van de stamboom — verstandige praktijk bij elke staande hond, eerder dan een vastgelegde eis van een fokprogramma.

Voer een werkende braque naar de dag die hij echt heeft gehad: een volle dag in de heuvels en een rustige week thuis verbranden niet dezelfde brandstof, dus weeg de maaltijden af en tel de trainingssnacks mee in het dagtotaal. Mik op ribben die je voelt onder die korte, glanzende vacht, want extra gewicht op een galoplijf steelt precies het uithoudingsvermogen waar het ras voor gebouwd is. En omdat de Auvergne diep in de borst is, telt de mechaniek net zo zwaar als de hoeveelheid: verdeel de portie over twee rustige maaltijden in plaats van één grote, naar binnen geschrokte bak, en las een pauze in rond stevig rennen in plaats van vlak ervoor of erna te voeren.

Hoeveel voer geef je een Braque d'Auvergne? →

Puppygids

Een Braque d'Auvergne wordt langzaam volwassen, dus besteed dat eerste jaar aan geduld in plaats van druk. Houd de neus vroeg bezig met korte geurspelletjes en rustig aangepakte nieuwe plekken, maar houd de jonge gewrichten weg van herhaalde harde galop en grote sprongen zolang ze nog vormen, en socialiseer hem breed, zodat een fijne jachthondenneus niet omslaat in nervositeit. Begin met terugkomen op de dag dat de pup thuiskomt — zo'n goede neus volgt een spoor het dorp uit, lang voordat het brein is uitgegroeid — en leer hem, omdat dit een gevoelige hond is die graag meepraat, een rustige uit-knop net zo bewust aan als een zit.

Bekijk de complete puppy-checklist →

Training

De rasstandaard zegt dat het werk vooral bestaat uit het ontwikkelen van zijn natuurlijke aanleg, en dat is de eerlijke methode: stuur het voorstaan en de neus in goede banen in plaats van ertegen te vechten. De Auvergne is een gevoelige jachthond die werkt voor warmte en beloning, dus houd de sessies kort, de lof echt en je handen zacht — een harde correctie legt dit ras stil en leert het niets. Bouw het terugkomen vroeg op en blijf ervoor betalen in de buurt van wild, want het voorstaan en het brede zoeken schakelen jong in en nooit meer helemaal uit.

Meer over terugroepen met beloning →

Levensverwachting

Braques d'Auvergne worden 12–15 jaar — rasliteratuur, geen onderzoeksdata oud. Dit is een taaie plattelandshond zonder gedocumenteerde rasspecifieke ziekte, en je houdt hem bovenaan zijn reeks op dezelfde manier waarop je hem gelukkig houdt: slank gewicht, schone en droge oren, ouderdieren van een fokker die test, en een leven met genoeg echt rennen en neuswerk om lichaam en geest gezond te houden.

Vergelijkbare rassen

Rassen met een vergelijkbare bouw en achtergrond — de moeite waard als dit ras net niet past.

Rassen met dit uiterlijk

Veelgestelde vragen

Waar komt de bijnaam Bleu d'Auvergne vandaan?

Van het geschimmelde vachttype — grisonnée in de Franse standaard — waarbij de zwarte spikkeling zo dicht door het wit loopt dat de hele hond blauwgrijs lijkt. De hond deelt die bijnaam met de blauwschimmelkaas uit dezelfde streek, wat zoekmachines in verwarring brengt en verder niemand. De standaard zelf noemt nergens blauw: zwart met witte aftekeningen, gespikkeld of geschimmeld, en de twee patronen zijn in de ring gelijkwaardig.

Hoe verschilt hij van de andere Franse braques?

Frankrijk heeft meerdere staande braques — de Braque français in twee maten, de Bourbonnais, de Saint-Germain, de Ariège — en de meeste dragen lever, kastanje of oranje. Alleen de Auvergne is strikt zwart-wit, met laag aangezette, satijnzachte oren en een eigen streekgeschiedenis: volgens de standaard zit hij al meer dan twee eeuwen in de Cantal, uit een gemeenschappelijke stam van staande honden, verfijnd door selectie waaraan, in de voorzichtige woorden van de standaard, de ridders van Malta zouden kunnen hebben deelgenomen.

Zijn het goede gezinshonden?

De standaard zegt het letterlijk: een zachtaardige hond, zeer aanhankelijk, die zich goed aanpast aan het gezinsleven. De kanttekeningen zijn die van elke werkende staande hond — een bewegingsrekening van twee uur per dag, een neus die zonder vroeg aangeleerd terugkomen een spoor de provincie uit volgt, en, volgens de rasliteratuur, een stem die hij graag gebruikt.

Verhaart de Braque d'Auvergne veel?

Redelijk. De Braque d'Auvergne verhaart een gemiddelde hoeveelheid, gelijkmatig over het jaar met stevigere periodes tijdens de rui. Eén keer per week borstelen houdt het meeste losse haar van je vloer en je kleren.

Is de Braque d'Auvergne hypoallergeen?

Niet echt. Geen enkele hond is echt hypoallergeen, en de vacht van de Braque d'Auvergne verhaart en geeft volop huidschilfers af die allergieën uitlokken. Als er bij jou thuis iemand allergisch is, is dit niet het makkelijkste ras om mee samen te leven – breng er eerst wat tijd mee door.

Is de Braque d'Auvergne makkelijk te trainen?

Ja. De Braque d'Auvergne is een van de leergierigste rassen: hij leert snel en werkt graag met je samen, waardoor belonend trainen heel makkelijk gaat. Begin vroeg, houd het positief, en hij pikt dingen snel op.

Tools en hulpmiddelen