Rasstandaard
De geschreven beschrijving die een stamboekvereniging voor een ras aanhoudt — verhoudingen, vacht, beweging, karakter — en het document waartegen keurmeesters in de ring beoordelen.
Een standaard beschrijft een ideaal dat geen levend dier helemaal haalt. Hij legt vast waar het ras voor bedoeld is en hoe het eruit hoort te zien terwijl het dat doet, en omdat de keuring de honden beloont die er het dichtst bij komen, stuurt de standaard decennialang wat er gefokt wordt.
Daar komt de ellende ook vandaan. Waar een standaard een kenmerk beloont zonder er een grens aan te stellen — een plattere snuit, een langere rug, meer huid — volgt de selectie, en de gezondheidsgevolgen komen een generatie later binnen. Verschillende kynologenclubs hebben standaarden juist daarom herschreven, met de toevoeging dat een hond moet kunnen ademen, bewegen en zien.