Hoe adopteer je een hond of kat uit het asiel
Een hond of kat uit het asiel adopteren is meestal goedkoper en fijner dan er een kopen, en de bijdrage dekt vaak al vaccinatie, een chip en de sterilisatie of castratie. Wat mensen die het voor het eerst doen verrast, is de screening: je vult een aanvraag in, beantwoordt vragen over je huis en je dagritme, en soms is er een huisbezoek of een kennismaking voordat je het dier mee naar huis neemt. Zo werkt het hele traject, voor honden én katten, van waar je zoekt tot de eerste dagen nadat je ze thuis hebt gebracht.
Waar je zoekt: asiel, opvang of netwerk van pleeggezinnen
Begin bij drie soorten plekken: gemeentelijke asielen, rasspecifieke opvang en opvang met pleeggezinnen, en het helpt om te weten hoe elk werkt voordat je langsgaat. Een gemeentelijk asiel vangt zwerf- en afstandsdieren uit een hele regio op, dus je ziet er een brede mix aan leeftijden, maten en kruisingen, en honden en katten zitten vaak naast elkaar. Deze asielen laten je meestal in persoon langskomen, en dat is de snelste manier om op één middag veel dieren te ontmoeten. Omdat er veel binnenkomt, werkt het team snel, dus kom met een globaal idee van wat bij je huis past in plaats van een lange rondleiding te verwachten.
Rasspecifieke opvang richt zich op één soort hond of kat en kent hun dieren meestal goed, wat helpt als je een bepaald karakter of een bepaalde vacht op het oog hebt. Opvang met pleeggezinnen heeft helemaal geen centraal gebouw; elk dier woont bij een vrijwilliger thuis, zodat het pleeggezin je kan vertellen hoe de kat op de stofzuiger reageert of of de hond rustig is bij kinderen. Zoek op je woonplaats plus "asiel" of "dierenasiel", kijk op de pagina's van je gemeente en bekijk landelijke adoptiesites die veel organisaties tegelijk vermelden. Als je het dier zelf als zwerver hebt gevonden, zijn de stappen anders, en die behandelen we in wat te doen als je een zwerfkat vindt.
De aanvraag en de screening
Reken op een aanvraagformulier en wat screening, en zie het als een gewone gang van zaken in plaats van een hindernis. Het formulier vraagt naar je huis, je werktijden, je ervaring met dieren, of je huurt of een koophuis hebt, wie er nog meer bij je woont en of je andere huisdieren hebt. Sommige opvangorganisaties vragen om een referentie van je dierenarts of een kort huisbezoek, en de meeste willen een kennismaking voordat er iets definitief is, soms met je huidige hond erbij om te zien hoe die twee met elkaar overweg kunnen. Niets daarvan is het asiel dat het je moeilijk maakt.
Ze screenen omdat het dier voor hen vaak al een thuis is kwijtgeraakt, en een tweede mislukte match valt iedereen zwaar, het dier nog het meest. De vragen zijn er dus om een goede match te vinden, niet om over je te oordelen. Het is normaal dat je veel gevraagd wordt, en het is normaal dat je af en toe voor een bepaald dier wordt afgewezen, meestal omdat die hond een tuin nodig heeft die jij niet hebt, of omdat die kat niet met een peuter kan samenleven. Een nee bij één dier is geen oordeel over jou als adoptant; vraag het team welke van hun dieren bij jouw situatie past, en meestal wijzen ze je op een betere match.
Wat de adoptiebijdrage dekt
De adoptiebijdrage dekt meestal meer dan mensen verwachten. In de meeste asielen zit daar de basisvaccinatie, een chip en de sterilisatie of castratie in, en vaak ook een vlooien- en wormbehandeling en een basiscontrole bij de dierenarts. Dat betekent dat een groot deel van het eerste stuk dierenartswerk al gedaan en betaald is tegen de tijd dat je naar huis rijdt, wat vrijwel nooit het geval is als je een jong dier bij een particulier koopt.
De bijdragen verschillen sterk per land, per organisatie en naar de leeftijd van het dier, dus het is de moeite waard om precies te vragen wat erin zit in plaats van kale bedragen te vergelijken. Kittens en pups kosten soms iets meer dan volwassen dieren, en bij een ouder dier kan de bijdrage lager zijn of vervallen. Zelfs aan de bovenkant ligt het totaal meestal ruim onder de prijs van hetzelfde dier bij een fokker of op een advertentiesite, en je betaalt de eerste ronde vaccinaties en de sterilisatie daarna niet apart. Vraag om de papieren over wat er is gedaan, zodat je eigen dierenarts het schema op het juiste punt kan oppakken. Vraag bij een ouder dier ook of het asiel een bekend gezondheidsprobleem heeft genoteerd, zodat je er rekening mee kunt houden in plaats van erdoor overvallen te worden.
Kies de juiste match, niet het zieligste snuitje
Kies op karakter en energie, niet op het zieligste snuitje in de ruimte. Het is makkelijk om te vallen voor het dier dat er het meest wanhopig uitziet, maar een goede match gaat over hoe een hond of kat echt in je dagen past: hoeveel beweging het nodig heeft, hoe het met alleen zijn omgaat, of het ontspannen is bij kinderen of andere dieren. Een rustige oudere kat en een uitbundige jonge hond zijn heel verschillende verplichtingen, en de juiste is die past bij het leven dat je al leidt. Medelijden ebt binnen een week of twee weg, maar de dagelijkse werkelijkheid van een verkeerde match niet, dus laat naast je hart ook je verstand meepraten.
Vraag het team en de pleeggezinnen wat ze weten over de geschiedenis en het gedrag van het dier, want ze hebben het meestal weken lang gezien. Waar het zenuwachtig van wordt, hoe het eet, of het al met katten of kinderen heeft samengeleefd. Wees eerlijk over je eigen ervaring en je tijden, zodat ze je goed kunnen sturen. Overweeg een volwassen dier in plaats van een pup of kitten; volwassen dieren zijn vaak al zindelijk en hun persoonlijkheid ligt vast, dus wat je ontmoet ligt dicht bij wat je krijgt. Als een bepaald ras je leidt, leggen onze rasprofielen de typische energie en het typische karakter uit, al zegt het dier dat je in het asiel voor je hebt meer dan het etiket.
Ze mee naar huis nemen: de eerste dagen
Doe het rustig aan de eerste dagen, want een net geadopteerd dier komt bij van een stressvolle verhuizing en heeft meer rust dan vertier nodig. Richt een rustige plek in voordat het aankomt: een bench of een mand in een rustige hoek voor een hond, een kamertje met een kattenbak, voer en een schuilplek voor een kat. Houd bezoek weg, houd het huis stil en laat het dier naar jou toe komen in plaats van erbovenop te zitten. Veel honden en katten verstoppen zich, slapen veel of eten de eerste dag of twee amper, en dat trekt meestal vanzelf bij.
Voor honden wordt vaak het drie-drie-drie-ritme gebruikt: ruwweg drie dagen om bij te komen, drie weken om je routine te leren en drie maanden om zich thuis te voelen, dat we doornemen in een asielhond laten wennen met de 3-3-3-regel. Katten hebben dezelfde geduldige start nodig, kamer voor kamer, die we behandelen in een kitten in huis halen. De meeste opvangorganisaties bieden na de adoptie ondersteuning, dus bel ze als het wennen stokt, en vrijwel alle bieden de mogelijkheid om het dier terug te brengen als de match echt niet werkt. Daar gebruik van maken is geen mislukking; een goede opvang neemt een dier veel liever terug dan het te zien tobben in het verkeerde huis.
Veelgestelde vragen
Wat kost het om een hond of kat te adopteren?
Adoptiebijdragen verschillen sterk per land, per asiel en naar de leeftijd van het dier, dus vraag het bij de specifieke organisatie in plaats van één bedrag te verwachten. In de regel is de bijdrage veel lager dan kopen bij een fokker, en meestal zitten vaccinatie, chip en sterilisatie of castratie er al in. Kittens en pups kosten vaak iets meer dan volwassen dieren, en sommige asielen verlagen of laten de bijdrage vervallen voor oudere dieren.
Wat zit er in de adoptiebijdrage?
In de meeste asielen dekt de bijdrage de basisvaccinaties, een chip en de sterilisatie of castratie, en vaak ook een vlooien- en wormbehandeling plus een basiscontrole. Het verschilt per organisatie, dus vraag om een schriftelijk overzicht van wat er is gedaan. Met die papieren kan je eigen dierenarts het vaccinatieschema en de resterende behandelingen op het juiste punt oppakken.
Welke vragen stelt een asiel als je adopteert?
Meestal vragen ze naar je huis, of je huurt of een koophuis hebt, je werktijden, wie er bij je woont, of je andere huisdieren hebt en je ervaring met dieren. Sommige vragen ook om een referentie van je dierenarts of regelen een kort huisbezoek. De vragen zijn er om het dier bij een passend huis te plaatsen, niet om je te betrappen.
Kan een asiel je adoptieaanvraag weigeren?
Ja, een asiel kan een aanvraag afwijzen, en dat gebeurt vrij vaak voor een bepaald dier. Meestal betekent het dat die hond of kat iets nodig heeft dat jouw huis niet kan bieden, zoals een omheinde tuin of een huis zonder jonge kinderen, en niet dat het een oordeel over jou is. Vraag welke van hun andere dieren bij jouw situatie past, en meestal stellen ze een betere match voor.
Kun je een geadopteerd huisdier terugbrengen als het niet klikt?
Vrijwel alle opvangorganisaties bieden de mogelijkheid om het dier terug te brengen, en de meeste vragen dat je het naar hen terugbrengt in plaats van het zelf te herplaatsen. Een dier terugbrengen dat echt niet went, is geen mislukking; een goede opvang neemt het liever terug en zoekt een betere plek. Veel bieden ook na de adoptie advies, dus bel ze voordat je besluit, want sommige beginproblemen trekken bij met tijd en steun.
Kun je beter uit het asiel adopteren of bij een fokker kopen?
Voor de meeste mensen is adopteren de betere eerste keuze: het kost minder, geeft een thuis aan een dier dat er een nodig heeft, en de bijdrage dekt meestal het eerste dierenartswerk. Een verantwoorde fokker kan zinvol zijn als je om een concrete reden een voorspelbare maat of een voorspelbaar karakter nodig hebt, zoals een allergie of een werkrol. Vermijd hoe dan ook impulsaankopen via online advertenties en niet-geregistreerde verkopers, waar gezondheid en verleden van het dier vaak onbekend zijn.
Meer in Honden
Waarom je beter een volwassen hond adopteert dan een pup
Een volwassen hond laat je vanaf dag één zijn formaat, vacht en karakter zien en is vaak al zindelijk: een makkelijkere start dan met een pup.
Klein, middelgroot of groot? Zo kies je de maat van je hond
De maat bepaalt de voerkosten, de kracht aan de lijn en de levensverwachting, maar niet de energie. Kies eerst het karakter, dan pas de maat.
Je huis en tuin hondproof maken
Maak je huis en tuin hondproof voordat je adopteert: verhelp gevaren binnen, beveilig de omheining en het hek, haal giftige planten weg en richt een eigen plek voor de hond in.