European Shorthair

Genetisch scheelt het weinig. Het ras is opgebouwd uit dezelfde gewone huiskatten die nog steeds, zonder stamboom, door heel Zweden en de rest van het continent leven, en de FIFe-standaard wil uitdrukkelijk een kat die "anatomisch gezien niet anders" is dan die gewone huiskat. In Nederland en België wordt de naam Europese korthaar trouwens ook weleens gebruikt voor een gewone huiskat die er toevallig op lijkt, zonder stamboom. Wat een Europese korthaar met stamboom heeft en de huiskat van je buren niet, zijn papieren die iets betekenen: een traceerbare afkomst, fokkerij die zich aan de FIFe-standaard houdt en weg blijft van andere rassen, en een gedocumenteerde gezondheids- en karaktergeschiedenis. Het is geen betere kat dan zijn versie zonder stamboom, het is een gedocumenteerde.

Aan wat een foto vaak verbergt. De kop van de Europese korthaar is rond maar duidelijk langer dan breed, op een lichaam dat de FIFe-standaard robuust en gespierd noemt maar uitdrukkelijk "niet gedrongen": de poten blijven in verhouding in plaats van kort en dik. De British Shorthair heeft een bijna tegenovergestelde bouw: een echt gedrongen, compact lichaam onder een rondere kop, de erfenis van Perzische inkruisingen na beide wereldoorlogen, onder een vacht die van het lichaam afstaat en aanvoelt als pluche. De American Shorthair zit qua bouw tussen de twee in: vierkant, gespierd, met een brede kop, maar met een vacht met een hardere, dichtere structuur dan de veerkrachtige, glanzende vacht van de Europese korthaar. Het duidelijkste verschil staat op papier: CFA en TICA erkennen de British en American Shorthair; de Europese korthaar is alleen een FIFe-ras (en bij de WCF, als Keltisch korthaar), en doet op Noord-Amerikaanse shows helemaal niet onder eigen naam mee.

Omdat de FIFe hem decennialang beoordeelde volgens de standaard van de British Shorthair, en de British Shorthair was intussen met Perzische inkruisingen omgebouwd tot een gedrongener, ronderkoppige kat, die niets weg had van de atletische huiskat die Scandinavische fokkers werkelijk hadden. Zij drongen aan op een standaard die hun eigen kat beschreef, en kregen die begin jaren tachtig. Het blijft tot vandaag een echt zeldzaam rasdier: de meeste katten van het beschreven type leiden een leven zonder stamboom in plaats van gefokt te worden volgens een showstandaard, zelfs in Zweden.

Redelijk. De European Shorthair verhaart een gemiddelde hoeveelheid, gelijkmatig over het jaar met stevigere periodes tijdens de rui. Eén keer per week borstelen houdt het meeste losse haar van je vloer en je kleren.

Geen enkel kattenras is echt hypoallergeen, en de European Shorthair hoort niet bij de makkelijkere. De trigger is Fel d 1, een proteïne in speeksel en huid die tijdens het poetsen in de vacht komt en zich daarna via los haar en huidschilfers verspreidt — en dit ras verliest genoeg haar om er veel van rond te brengen. Is iemand bij jou allergisch voor katten, dan is dit een moeilijk ras; neem eerst echt tijd met er een.

Vaak, in het juiste huis. De European Shorthair is redelijk sociaal en kan goed wennen aan kinderen die al weten hoe je een kat voorzichtig aanpakt. Geef hem hoge plekken en een kamer die niet van de kinderen is, dan gaat het kennismaken veel soepeler.

Heel weinig. De European Shorthair redt zijn vacht zelf en één keer per week kammen is ruim genoeg — vooral om los haar op te vangen voordat de kat het inslikt. Nagels, tanden en oren vragen nog wel de gebruikelijke controles, en dat is precies wat mensen bij een makkelijke vacht overslaan.