Hondenrassen uit tekenfilms: wat Scooby-Doo, Snoopy en Brian echt zijn

Sommige beroemde tekenfilmhonden hebben een echt ras met een naam. Andere zijn getekend om schattig te zijn en kregen nooit een stamboom. Scooby-Doo is een Duitse dog, Snoopy een Beagle en Brian uit Family Guy een witte Labrador. Clifford, Blue en Odie zijn de eerlijke tegenvoorbeelden: gevormd door een stift, niet door een rasstandaard. Hieronder loop je ze personage voor personage langs, met de bevestigde rassen netjes gescheiden van de gissingen die alleen op feiten lijken. De Disney-honden krijgen hun eigen eerlijke lijstje in ons Disney-honden-overzicht.

Scooby-Doo en Scrappy-Doo, de Duitse doggen

Scooby-Doo is een Duitse dog, en dat staat vast, al is hij een Duitse dog zoals een karikatuur een portret is. Toen Hanna-Barbera-tekenaar Iwao Takamoto hem in 1969 bedacht, vroeg hij een fokker van Duitse doggen wat een winnend showexemplaar maakt, en deed vervolgens op elk punt het tegenovergestelde. "Ik besloot de andere kant op te gaan en gaf hem een bolle rug, kromme poten, een kleine kin en zo," vertelde Takamoto later. "Zelfs zijn kleur klopt niet." Een Duitse dog uit de showring is groot, kaarsrecht van rug en vierkant van kaak. Scooby is precies het tegenovergestelde, en juist daarom komt hij sullig over in plaats van statig.

Scrappy-Doo, in 1979 toegevoegd als Scooby's neefje, is ook een Duitse dog. Zijn puppyproporties zijn tekenfilmtaal voor jong, maar het ras is hetzelfde. De echte Duitse dog is een van de grootste honden ter wereld en, anders dan Scooby's zenuwen doen vermoeden, meestal een kalme en aanhankelijke reus die denkt dat hij een schoothond is.

Snoopy, een Beagle

Snoopy is een Beagle, bevestigd door zijn bedenker. Charles Schulz tekende Snoopy vanaf 1950 voor Peanuts en noemde hem decennialang een beagle, ook al liep Snoopy op twee poten, sliep hij op het dak van zijn hok en vloog hij in een denkbeeldige Sopwith Camel. Schulz liet zich losjes inspireren door Spike, een hond die hij als jongen had, al was de echte Spike een kruising en geen rasechte beagle.

Onder alle fantasie blijven de kenmerken overeind: het compacte lijf, de ronde snuit en vooral de lange hangoren zijn puur beagle. Een echte Beagle is een geurhond, gefokt om in roedels te jagen, eindeloos nieuwsgierig en bijna volledig geleid door zijn neus, en dat is nu net de ene beagle-eigenschap die de strip wegliet.

Brian Griffin, een witte Labrador

Brian, de martinidrinkende, romanschrijvende hond uit Family Guy, is een witte Labrador Retriever, en de serie behandelt dat als een feit. Hij loopt rechtop, praat, rijdt in een Prius en gaat stemmen, maar op de zeldzame momenten dat zijn ras ter sprake komt, luidt het antwoord: witte Labrador. Het past bij de tekening: de dikke otterstaart, de brede kop en de korte, dichte vacht zijn allemaal Labrador, alleen dan in effen wit.

Wit is een echte labradorkleur, technisch gezien een heel lichte tint geel, dus aan het ras is niets verzonnen, ook al is het praten dat wel. De echte Labrador Retriever is in een groot deel van de wereld de meest geregistreerde hond: een vriendelijke, op eten beluste werkhond, en juist dat maakt Brians wijngewoonte en writer's block grappig.

Odie, het ras dat niemand bevestigde

Odie, Garfields sullige, kwijlende maatje, heeft geen ras dat iemand kan vaststellen, en Jim Davis leek het zo prima te vinden. In de strip is Odie een klein geel hondje met grote bruine oren en geen vaste stamboom. Fans en naslagwerken hebben hem van alles genoemd, van beagle tot teckelkruising, maar de strip kiest nooit partij. Op een zondagpagina uit 2007 loopt Garfield zelfs de rasnamen langs, wijst ze allemaal af en komt uit op "rasechte clown."

De live-action Garfield-films maken het nog troebeler door een ruwharige kruising van teckel en terriër als Odie te casten, en daar komen veel van de teckelgissingen vandaan. Het eerlijke antwoord is dus dat Odie geen officieel ras heeft. Wil je de dichtstbijzijnde gelijkenis, dan zitten de lange oren en het lage, waggelende lijf ergens tussen een beagle en een Teckel in, maar dat is een gelijkenis, geen bevestiging.

Clifford, te groot voor een ras

Clifford the Big Red Dog heeft geen ras, en dat zit ingebakken in het idee. Toen Norman Bridwell hem in 1963 bedacht, was het hele punt een hond zo groot als een huis, dus de tekening dient de formaatgrap en geen enkele standaard. Hij is een doorsnee grote hond, opgeblazen tot enorm en gekleurd in een felrood dat bij geen enkele echte hond bestaat. Bridwell koos naar verluidt voor rood om de simpele reden dat die verf op zijn bureau lag.

Dat weerhoudt mensen er niet van om naar een match te zoeken. De gebruikelijke gok is een Vizsla, op grond van een warme rode vacht en zachte flaporen, en teruggeschaald naar normaal formaat is die vergelijking niet eens zo gek. Maar het is een gok over een gelijkenis. Clifford was nooit bedoeld als een bepaald ras, en er een in zien is juist de lol ervan, geen feit over hem.

Blue uit Blue's Clues, een puppy zonder ras

Blue, de gevlekte ster van Blue's Clues, heeft geen officieel ras, en de serie heeft haar er nooit een gegeven. Blue is een teefje, wat veel mensen verrast. Ze is een gestileerde blauwe puppy met vlekken, overdreven grote hangoren en een vorm die bij geen enkele echte hond netjes past, want het ontwerp is gemaakt voor kleuters, niet voor de showring.

De terugkerende gok is een of ander type jachthond, meestal een beagle of een Basset Hound, op grond van die lange, laag aangezette oren. Het is een redelijke inschatting en meer niet. Nickelodeon noemde nooit een ras, dus wie je vertelt dat Blue een bepaalde hond is, vult een leegte in die de serie bewust openliet.

Veelgestelde vragen