8 zeldzame hondenrassen die de meeste mensen nooit tegenkomen
De meeste honden die je op straat tegenkomt horen bij een stuk of tien populaire rassen. Deze acht zijn het tegenovergestelde — zo ongewoon dat veel mensen, zelfs doorgewinterde hondenliefhebbers, er nooit een in het echt zullen zien. Sommige stonden op het randje van uitsterven. Sommige verlieten nooit de streek die ze voortbracht. Stuk voor stuk zijn ze de moeite waard om te kennen.
Azawakh
De Azawakh is een windhond uit de Sahel, gefokt door de Toeareg, Fulani en andere nomadenvolken van Mali, Niger en Burkina Faso om het kamp te bewaken en gazellen te achtervolgen over open woestijn. Hij is opvallend mager — je hoort de omtrek van zijn heupen en ribben te zien — en hij beweegt met een lichte, verende gang die gebouwd is voor hitte en afstand. Afstandelijk tegen vreemden en fel verbonden met zijn eigen mensen, is het een hond die jou uitkiest en niet andersom. De American Kennel Club erkende hem pas in 2019 volledig. Dit is geen hond voor beginners: hij wil ruimte, warmte en een mens die hij volledig kan vertrouwen.
Bergamasco Herdershond
Deze Italiaanse berghond draagt een van de vreemdste vachten in de hondenwereld. In plaats van gladde haren of koorden vervilt het haar van de Bergamasco tot platte matten — 'vlokken' — die in de loop van zijn leven uitgroeien tot zware, weerbestendige platen. Herders in de Alpen boven Bergamo fokten hem om kuddes door harde winters te bewaken en te drijven, en de vacht die op dreadlocks lijkt is in werkelijkheid eeuwen van functie. De vlokken vormen zich in ongeveer een jaar en zorgen daarna grotendeels voor zichzelf — je kunt ze er niet uitborstelen. Onder de dweil zit een kalme, oplettende, diep loyale hond die zich aan een heel gezin bindt in plaats van aan één persoon.
Bedlington Terriër
Op het eerste gezicht lijkt de Bedlington op een lam: een peervormige kop, een krullende, wollige vacht, een gebogen rug. Hij werd gefokt in het mijnbouwgebied van Noord-Engeland om ongedierte te doden, en onder het zachte uiterlijk schuilt een snelle, felle terriër die ooit racete en ratten opjoeg. De vermomming als lammetje zit alleen aan de buitenkant — dit is een hond met terriërvuur en verrassende snelheid. Het addertje zit in de vacht: hij verhaart weinig, maar moet elke paar weken geknipt worden om het beroemde silhouet te houden.
Cirneco dell'Etna
De Cirneco is een van de oudste honden van Europa en jaagt al duizenden jaren op de vulkanische hellingen van de Etna op Sicilië — munten uit oude Siciliaanse steden tonen precies zo'n hond. Klein, elegant en lichtbruin, met enorme rechtopstaande oren, jaagt hij op konijn met zicht, reuk en gehoor tegelijk, en werkt hij het ruwe lavaterrein in genadeloze hitte op heel weinig voer. In de twintigste eeuw verdween hij bijna, tot een handvol Siciliaanse fokkers hem terugbracht. Taai, zindelijk en aanhankelijk, blijft hij in hart en nieren een echte jachthond.
Chinook
Het zeldzaamste inheemse ras van Amerika scheelde maar een handjevol honden of het was helemaal verdwenen. De Chinook werd begin 1900 in New Hampshire gefokt door de ontdekkingsreiziger Arthur Walden als een zachtaardige, krachtige sledehond, en hield ooit het record als zeldzaamste ras ter wereld — teruggevallen tot elf dieren in de jaren 80. Een toegewijde reddingsactie behoedde hem voor uitsterven. Geelbruin, geduldig en voor een sledehond ongewoon op mensen gericht, is hij nu de staatshond van New Hampshire en een stabiele, vriendelijke gezinshond voor iedereen die hem beweging kan geven.
Berger Picard
Deze verwarde Franse herdershond uit Picardië ziet er bijna met opzet slordig uit — een ruwe, weerbestendige vacht, een baard, hoge rechtopstaande oren en een pientere blik. Het is een oude boerderijhond, maar twee wereldoorlogen die dwars door zijn thuisstreek werden uitgevochten roeiden hem bijna uit, en hij blijft zeldzaam, zelfs in Frankrijk. Slim, gevoelig en een tikje eigenwijs, heeft de Picard een taak en een geduldige hand nodig; geef hem allebei en hij wordt een makkelijke, grappige, toegewijde metgezel.
Kanaänhond
De Kanaänhond is een levende schakel met de oude honden van het Midden-Oosten. Eeuwenlang overleefde hij als halfwilde pariahond in de woestijnen van de Levant; in de twintigste eeuw begon bioloog Rudolphina Menzel woestijnhonden opnieuw te domesticeren tot een erkend ras, nu de nationale hond van Israël. Alert, zelfredzaam en van nature achterdochtig, behield hij de instincten waarmee hij in het wild overleefde — wat hem een uitstekende waakhond maakt, maar een veeleisend huisdier dat vroege, grondige socialisatie nodig heeft.
Barbet
De Barbet is een Franse waterhond met een dikke, krullende, waterdichte vacht — de 'modderhond' die de moerassen in dook om watervogels op te halen voor jagers. Ruig, vrolijk en berucht dol op water, is hij een voorouder van meerdere rassen met krullende vacht, waaronder de Poedel. Na de wereldoorlogen bijna verdwenen, overleeft hij vandaag in kleine aantallen, geliefd bij mensen die een zeldzame hond willen die in hart en nieren nog altijd een vriendelijke, onvermoeibare werkende apporteur is.
Veelgestelde vragen
Wat is het zeldzaamste hondenras?
Er is geen eenduidig officieel antwoord, omdat stamboeken verschillend tellen, maar de Chinook wordt vaak genoemd bij de zeldzaamste — hij zakte in de jaren 80 tot ongeveer elf honden voordat een reddingsactie hem behoedde voor uitsterven. Andere kanshebbers zijn de Azawakh, de Cirneco dell'Etna en de Noorse Lundehund.
Zijn zeldzame hondenrassen goede huisdieren?
Sommige wel, sommige niet — en zeldzaamheid is niet de doorslaggevende factor. Veel zeldzame rassen zijn oude werkhonden (bewakers, windhonden, drijvers) met sterke instincten en specifieke behoeften. Een Barbet of Chinook past goed bij een gezin; een Azawakh of Kanaänhond heeft een ervaren, geduldige baas nodig. Stem het karakter van het ras af op jouw leven, niet op zijn zeldzaamheid.
Waarom zijn sommige hondenrassen zo zeldzaam?
Meestal om een van drie redenen: het ras verspreidde zich nooit buiten de streek die het voortbracht (Cirneco, Bergamasco), het werd bijna weggevaagd door oorlog of veranderend boerenleven (Berger Picard, Barbet), of het werd pas recent buiten zijn thuisland erkend (Azawakh). Populariteit, niet kwaliteit, bepaalt de aantallen van een ras.
Waar kan ik een zeldzaam hondenras zien?
Je grootste kans is een evenement van een rasvereniging, een grote hondenshow of de werkomgeving waar het ras vandaan komt. Je kunt ook elk ras — gewoon én zeldzaam — verkennen in de BreedQuest-catalogus, met foto's, karakter en verzorging voor elk ras.